Krótki opis żył ocznych górnych i dolnych

0
Rate this post

Żyła oczna górna jest większa. Obejmuje naczynia, w których krew wypływa z tkanek czoła, nosa, powieki górnej, błon i mięśni gałki ocznej. W przybliżeniu przy przyśrodkowym kącie oka naczynie to komunikuje się z żyłą twarzową poprzez zespolenie.

Krew wypływa z naczyń powieki dolnej i sąsiednich mięśni oka do żyły dolnej. Naczynie to przechodzi wzdłuż dolnej ściany oczodołu, prawie poniżej nerwu wzrokowego, a następnie wpływa do żyły wzrokowej górnej, która przenosi krew do zatoki jamistej – sprawdź.

Dopływy pozaczaszkowe

Żyła szyjna wewnętrzna jest dość duża i zbiera krew z wielu naczyń.

  • Żyły gardłowe, które gromadzą krew ze splotu gardłowego. W tej strukturze naczyniowej krew pobierana jest z tkanek gardła, przewodu słuchowego, potylicznej części opony twardej, podniebienia miękkiego. Nawiasem mówiąc, naczynia gardłowe są małe i nie mają zastawek.
  • Żyła językowa, która składa się z podjęzykowych żył grzbietowych, głębokich i połączonych z językiem. Struktury te gromadzą krew z tkanek języka.
    Żyła tarczycy (górna), która zbiera krew z żył mostkowo-obojczykowo-sutkowych i górnych.
  • Żyła twarzowa komunikuje się z szyjną wewnętrzną na poziomie kości gnykowej. Naczynie to zbiera krew z prawie wszystkich tkanek twarzy. Napływają do niej drobne naczynia, w tym podbródek, nadoczodołowy, kątowy, zewnętrzny podniebienny i głębokie żyły twarzy. Krew wypływa z naczyń parzystych, w tym z zewnętrznego nosa, wargi górnej i dolnej, a także z żył ślinianki przyusznej, powiek górnych i dolnych.
  • Żyła żuchwowa jest uważana za wystarczająco duże naczynie. Rozpoczyna się w przedsionkach, przechodzi przez ślinianki przyuszne, a następnie wpływa do żyły szyjnej wewnętrznej. Naczynie to pobiera krew ze splotu skrzydłowego, żył ucha środkowego, a także z naczyń skroniowych, powierzchownych i głębokich, żył stawu skroniowo-żuchwowego, żył ucha przedniego.

Charakterystyka przepływu krwi przez żyłę szyjną zewnętrzną

Naczynie to powstaje z połączenia dwóch dopływów, a mianowicie:

  • przepływ przedni (tworzy zespolenie z żyłą żuchwową);
  • tylne (ten przepływ zbiera krew z żył ucha potylicznego i tylnego).

Zewnętrzna żyła szyjna tworzy się w przybliżeniu na przedniej krawędzi mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego. Stąd biegnie przednia powierzchnia mięśnia, perforuje płytkę powięzi szyjnej i wpływa do zbiegu żyły szyjnej i podkluczy wewnętrznych. Ten statek ma dwa sparowane zawory. Nawiasem mówiąc, pobiera również krew z żył nadłopatkowych i poprzecznych szyi.

Żyła szyjna przednia

Badając żyły powierzchowne głowy i szyi nie możemy wspomnieć o żyle szyjnej przedniej. Składa się z małych naczyń, które gromadzą krew z tkanek okolicy podbródka, podążają w przedniej części szyi, a następnie wchodzą w przestrzeń nad mostkiem.

W tym momencie lewa i prawa żyła są połączone poprzecznym zespoleniem, w wyniku czego powstaje szyjny łuk żylny. Po obu stronach łuku wpływa do zewnętrznych żył szyjnych (odpowiednio lewej i prawej).

Naczynie podobojczykowe

Żyła podobojczykowa to niesparowane naczynie, które zaczyna się w żyle pachowej. Naczynie to przechodzi wzdłuż powierzchni mięśnia pochylnego przedniego. Rozpoczyna się mniej więcej przy pierwszym żebrze i kończy się za stawem mostkowo-obojczykowym. Tutaj wpływa do żyły szyjnej wewnętrznej. Na początku i końcu naczynia podobojczykowego znajdują się zastawki regulujące przepływ krwi.

Kiedy potrzebne jest USG?

Wiesz już, jak działają żyły głowy i szyi. Oczywiście naruszenie przepływu krwi jest obarczone niebezpiecznymi zatorami i powikłaniami, które wpływają przede wszystkim na funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego. Jeśli podejrzewasz różne zaburzenia krążenia, doradcy zalecają badanie. A żyły ultradźwiękowe są dziś jednym z najprostszych, najbardziej dostępnych i pouczających testów.

W jakich przypadkach pacjenci są kierowani na podobny zabieg? Wskazania są następujące:

  • zawroty głowy występują okresowo;
  • częste omdlenia;
  • bóle głowy;
  • podnoszenie poziomu cholesterolu wraz z nadciśnieniem;
  • ciągła słabość, zmęczenie;
  • Cukrzyca;
  • podejrzenie obecności guzów, blaszek miażdżycowych, skrzepów krwi i innych formacji naruszających patent naczyń krwionośnych;
  • zabieg wykonuje się przed operacją, a także w trakcie określonej terapii, aby kontrolować efekt leczenia.

Oczywiście w celu postawienia trafnej diagnozy dodatkowo wykonywane są badania i badania laboratoryjne. Warto zauważyć, że zatory i zaburzenia przepływu krwi są najczęściej związane z zakrzepicą i miażdżycą.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here